آینده .......

داشتم به آینده فک می کردم به 26 سال بعد که من اگه زنده باشم 52 سالمه ،نمی دونم توی اون سن چقد تغییر می کنم ، نمی دونم ایا اون موقعه حس پیری می کنم یا باز هم سن شناسنامه ای صرفا برام یک عدد بی ارزشه و باز هم شادم و فک می کنم که هنوز هم همون دختر کوچولوی مامانم که از دیدن چیزای کوچیک شاد میشه یا نه تبدیل میشم به یک زنی که به همه جیز عاقالانه نکاه می کنه و حرف مردم براش خیلی مهم میشه ، و داِئما نگران اینه که وای مردم چی فک می کنن وای مردم چی می گن.......

راستش هیچ وقت دوست نداشتم به خاطر حرف مردم زندگی کنم ولی نمی دونم تا 26 ساله دیگه باز هم می تونم بی خیال حرف مردم باشم یا پیر شدن خواه نا خواه روی زندگیم تاثیر می ذاره نمی دونم..... و یا این که نمی دونم رابطه من و خواهر زادم چی میشه نمی دونم باز هم مثل الان عاشق هم می مونیم و از دیدن هم کلی ذوق زده میشم یا باز هم اختلاف نسل ها کار خودشو می کنه و با وجود این که همدیگر و دوست داریم از هم دور میشیم ......

نمی دونم های زیادی توی ذهنم هستم ولی خوب ، هیچ کس نمی دونه تا 26 سال دیگه دنیا چقد تغییر می کنه شاید تا اون موقعه اصلا فرهنگ ما تفییر کنه و اصلا چیزی به اسم حرف مردم دیگه وجود نداشته باشه ، شاید اصلا بشه جوان موند و هزاران شاید دیگه ......

باید خوش بین بود .....